شعر
اگر بی پناه شدی اگر دلت گرفت و شکست اگر تنها ماندی و اشکهایت
سرازیر شده بدان که خداعاشقت شده اگر دستت را نگرفت وباز هم
احساس تنهایی کردی لحظه ای است که به خوشبختی نزدیک
میشوی ولی حیف که خودت بی خبری
دلهره
بیا با خلوت سکوتمان در کوچه ی تنهایی ترنمی از عشق سر دهیم
بیا با حضور سبزمان در جاده های بی کسی گلبرگی از عشق برویان
بیا با طی کردن کوچه های موازی به سمت عشق شمیم هم نفسی را زنده کنیم
بیا باور کنیمکه این حصار تنهایی با لبخند عاشقانه مان شکسته خواهد شد
بیا که می خواهم پر کشم به سرزمین عشق
بیا که می خواهم تو با من بمانی...
تنها ترین تنها
بشنو از نی چون حکایت میکند از جدایی ها شکایت میکند
چه سخت است وقتی راهی جز رفتن نباشد و چه سخت تر انست که مجالی
برای رفتن نباشد
ای تنهافرصت زندگی ام چه کنم ته نگاه تلخ تورا به صد نگاه عاشقانه نمی فروشم
نگاهت را قاب میگیرم که شاید روزیدوباره باز گردی و تنها راه شناسایی تو
قاب عکس کهنه ای باشد ...
تنها دلیل برای توجیه زندگی من که با شختی قلب سنگی تو فرو ریخت!
دوباره دلم واسه قربت چشمات تنگه
دوباره این دل دیونه واست دلتنگه
وقت از تو خوندن ستاره ی ترانه هام
اسم تو برای من قشنگترین اهنگه
سال نو را به همه ی دوستان
تبریک میگم و بهترین ها رو براتون ارزو می کنم
غریبانه
توی ساحل روی شن ها قایقی به گل نشسته
یکی با چشم گریون گوشه ای تنها نشسته
نگاه پر اضطرابش به افق به بی نهایت
ساکته اما تو قلبش داره یه دنیا شکایت
باورش نمیشه عشق و همه دنیاش زیر ابه
تنهامونده توی ساحل زندگی براش عذابه
خاطرات لب دریا دیگه از یادش نمیره
همه دنیاش زیر اب و خودشم به غم اسیره
دست بیرحم زمونه عشق شو برده به دریا
حالا از خودش میپرسه می یادش ایا ایا
تقدیم به همه ی عاشق های دل شکسته
انتظار
هر جا که باشم یاد تو بر من سایه افکنده است و باران عشق تولحظهای قطع نمیشود
تو سالهاست در کلبه ی دلم سکنی گزیدهای ومن مسافر همیشگی هستم که در پی تو
و برای یافتنت همیشه در راهم شاید که دیدار تو در شهر عشق ها ی پاک باشد
رویای تو
دلم که بهانه ات را می گیرد به خواب میرود تا رویای تو را ببینم اما رویا دیدنت هم دلم
را میلرزاند بیدار که میشوم ارزوی خوابیدن دارم و هر گاه رویای تو نباشد کابوس بی تو
بودن رهایم نمیسازد ایکاش کابوس جدائی هایت به پایان برسد
افسوس
اه اه اه باز میرسد فردا از راه باز لحظه ها می دانند عطش رویای مرا باز فردا روی
قلب غروب پنهان میشود افسوس رویاهای شیرین تو هر خوابی را بر هم میزند
و شب میپیماید راه دراز تا صبح بیداری وجدایی را
ای کاش
آسمان حرف کویر را می فهمید و اشک خود را نثار گونه های خشک او میکرد
کاش وازهء حقیقت آن قدر با لب ها صمیمی بود که برای بیان کردنش به شهامت
نیازی نبود
کاش دلها آنقدر خالص بودند که دعا ها قبل از پایین آمدن دست ها مستجاب میگشت
کاش شمع حقیقت محبت را درتقلای بال وپر سوز پروانه می دید واورا باور می کرد
کاش مهتاب با کوچه های تاریک شب آشنا تر بود
کاش بهار آنقدر مهربان بود که باغ را به دست خزان نمی سپرد و بالاخره کاش
مرگ
معنی عاطفه را میفهمیدتقدیم به برادر عزیزم دکتر علی نظری
دست های خالی
وقتی دستام باشه خالی
وقتی باشم عاشق تو
غیر دل چیزی ندارم
که بدونم لایق تو
دریا
ای دریا این همه تلاش وکوشش برای چیست که شب وروز
خود را به صخره ها میکوبی وناله وفریاد میکنی وکف بر
دهان می اوری وانگاه از پس سنگ های سرد ودل سخت
و شن های نرم که میانشان هزاران صدف کوچک جان
سپرده پای پس می کشی و در خود فرو میروی
به من بگو چه شکوه داری
............
غربت
غربت مفهوم تازه ای ندارد همیشه غربت غربت است انجا احتیاجی
به فرهنگ لغت نیست اگر حرفی هم نزنی همه زبانت را می فهمند
........
به تو می اندیشم
کاش میدانستی....کاش میدانستی وقتی امدی سکوت پاییزی را شکستی
و پایان بخش خواب یلدایی اقاقی هابودی کاش می دانستی وقتی امدی
نوید تولد را به برگ ها ی نارنجی احساس دادی
در بنبست زندگیهای هوی عقل رابه سکوت وا می دارم واز چشمه ی
احساس مشتی رویا بر میدارم وحقیقت تلخ گذشته ها را میشویم تا
شایدچند صباحی خوش باشم کاش دستی به نیرو مندی معجزه یاریم
میکردتا رویاهایم را رنگ واقعیت بزنم
.....
مناجات
ای که در تاریکی وظلمت شب صادقانه به ناله هایم گوش سپردی
و دستان خالیم راازلبریز از رحمت خودنمودی که مرا اموختی
همیشه به یادت باشم ولحظه ای از یادت غافل نشوم وگاه و بی گاه
در خانه ات را بکوبم پناهم باش وچراغ روشنت رااز من دریغ مدار
بنده ی حقیر تو عنایت
دوستت دارم
عاقبت از عشق تو اهل کلیسا میشوم
میکشم دست از مسلمانی مسیحا میشوم
انقدربر کشتی عشقت نشینم همچونوح
یابه عشقت میرسم یاغرق دریا میشوم
بی تو تنهاترینم
شقایق
دلم مثل دلت خونه شقایق
چشام دریای بارونه شقایق
مثل مردن میمونه دل بریدن
ولی دل بستن اسونه شقایق
ای شمع اهسته بسوز که شب دراز است هنوز
ای اشک آهشته بریز که غم زیاد است هنوز
خدانگهدار عزیزم اما نمیشه باورم توی چشام نگاه نکن این لحظه های اخرم
اخه چطور دلم بیاد چشمات رو گریون ببینم میرم ولی این رو بدون
چشم انتظارت می شینم
میرم ولی گریه نکن بزار از عشقت بمیرم شاید تو اوج بی کسی
با عکست اروم بگیرم
میرم ولی بدون یکی خیلی تو رو دوستت داره یکی که از دوری تو سر به بیابون میزاره
خدا نگهدار عزیزم خدانگهدار عزیزم
مسیحیان بر سر مزار خود صلیبی می اویزند تا همه بفهمند اینجا مزار کسی است تو هم بر سینه ی خود صلیبی بیاویز تا همه بفهمند قلب تو ارامگاه من است